Jan Paweł II

Dziewiąta pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski

Dnia 16 sierpnia 2002, kilkanaście minut po godzinie 18 na lotnisku w podkrakowskich Balicach wylądował samolot włoskich linii lotniczych Alitalia z papieżem Janem Pawłem II na pokładzie. Tym samym rozpoczęła się jego dziewiąta wizyta w Polsce od czasu objęcia we władanie Stolicy Apostolskiej i jednocześnie 98 podróż zagraniczna. Ze śpiewem na ustach: "Polska wita Cię, Polska kocha Cię, Polska dziękuje Ci", kilka tysięcy osób oczekiwało w Balicach na przybycie Jana Pawła II.

Na pół godziny przed przylotem samolotu z papieżem na pokładzie nad Krakowem przeszła nawałnica. I w Balicach zaczęło lekko kropić. Ludzie zaczęli rozkładać parasole i ubierać płaszcze przeciwdeszczowe. Wtedy jeden z księży oczekujących na Jana Pawła II powiedział: Dlaczego taka mała w was wiara? Jak chcecie, żeby nie padało, to nie chrońcie się przed tym... Ostatecznie deszcz nie spadł.

Z niewielkim opóźnieniem Airbus linii Alitalia dotknął pasa lotniska w Balicach. Po kilkunastu minutach od wylądowania jako pierwszy na pokład papieskiego samolotu wszedł kardynał Franciszek Macharski, jako pierwszy witając Jana Pawła II na polskiej ziemi. Chwilę potem w drzwiach ukazała się sylwetka samego papieża, pozdrawiającego zgromadzony tłum. Następnie papież sam, o własnych siłach zszedł po schodach podstawionych do samolotu. Był to pierwszy z gestów, które zadawały kłam dotychczasowym spekulacjom o słabym stanie fizycznym Jana Pawła II. Na lotnisku głowę Kościoła Katolickiego i Watykanu oprócz kardynała Macharskiego witali: prezydent RP Aleksander Kwaśniewski i szef rządu Leszek Miller. Obu towarzyszyły małżonki. Oprócz tego obecni byli marszałkowie Sejmu i Senatu, a także władze Krakowa i Małopolski. W powitaniu uczestniczył również Episkopat Polski z prymasem Polski Józefem Glempem. W czasie oficjalnego powitania prezydent Aleksander Kwaśniewski podkreślał jak ważną jest ta wizyta dla wszystkich Polaków. "Ta wizyta jest dla nas, Polaków, prawdziwym świętem i wielkim duchowym przeżyciem."- mówił Kwaśniewski. Jednocześnie dodał, że obecnym czasie "Polacy potrzebują wsparcia, siły i nadziei, którymi od lat Jan Paweł II obdarza swoich rodaków". Następnie słowa powitania i błogosławieństwa padły z ust kardynała Franciszka Macharskiego. W odpowiedzi na to niesamowicie życzliwe przyjęcie Jan Paweł II powiedział: "Przybywam tym razem do Krakowa, ale serdeczną myślą obejmuję całą Polskę i wszystkich rodaków." - mówił. Papież zapewnił, że sprawy polskie leżą mu na sercu. Wie, jak bardzo od jego pierwszej pielgrzymki w 1979 roku zmienił się kraj, ale zna też problemy, z którymi boryka się znaczna część społeczeństwa. "Przynoszę dziś mojej Ojczyźnie i moim rodakom: Przestań się lękać! Zaufaj Bogu, który bogaty jest w Miłosierdzie." - mówił papież.

Bóg bogaty w miłosierdzie. Ostatnia pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II do ojczyzny Ostatnia, jak się okazało, podróż do rodzinnego kraju, jest dziś uznawana za jedną z najważniejszych pielgrzymek Jana Pawła II, a głoszone podczas niej orędzie o Bożym Miłosierdziu - będące ukoronowaniem nauczania papieskiego na ten temat - uważane za jedno z najistotniejszych przesłań pontyfikatu Papieża Polaka. <<<<< Sprawdź szczegóły książki

Otuchy wszystkim dodał fakt, że słowa te zostały wypowiedziane silnym, dźwięcznym głosem. Jak twierdzą niektórzy głosem sprzed dziesięciu lat. Kolejny więc raz papież zadał kłam spekulacjom na temat stanu swojego zdrowia. Jednocześnie, już na samym początku podróży Jan Paweł II odstąpił od oficjalnego tekstu w żartach przepraszając, że nie może stać, gdy prezydent i kardynał stoją. Dobrotliwym tonem tłumaczył to postawieniem przed nim bariery (lektorium). Następnie Jan Paweł II po krótkiej rundzie "melexem" wśród wiernych zgromadzonych w Balicach udał się do krakowskiej Kurii Biskupiej na Franciszkańskiej 3, gdzie zamieszkał.

Na trasie przejazdu papieskiego papamobile gromadziły się tłumy, które choć przez chwilę pragnęły ujrzeć papieża. Godzinę po przyjeździe do Kurii, Jan Paweł II ukazał się w oknie, odpowiadając na życzenia zgromadzonego i skandującego pozdrowienia tłumu. Wspominał Światowe Dni Młodzeży w Toronto, żartował z wiernymi, a na zakończenie, pobłogosławił zgromadzonych i udał się na spoczynek.